Πέμπτη, 26 Μάρτιος 2015 16:28

Τα Τερατοκουτάκια κατέφθασαν και στον κινηματογράφο ΟΝΕΙΡΟ για να συναντήσουν τη Σταχτοπούτα

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Ο Κινηματογράφος ΟΝΕΙΡΟ (Χρυσοστόμου Σμύρνης 84 & Μπαλτατζή 1 στον Άγιο Ιωάννη Ρέντη) γέμισε Τερατοκουτάκια και στάχτες (Σταχτοπούτα).

Αυτό το Σαββατοκύριακο 28 & 29 Μαρτίου απολαύσετε δύο παιδικές παραστάσεις σε διαδοχικές προβολές. Τις ώρες των παραστάσεων μπορείτε να τις δείτε στην αφίσα.

Ακολουθούν λίγα λόγια για τις δύο ταινίες.  (Για τη Σταχτοπούτα πατήστε εδώ)

 

Τερατοκουτάκια

Πλοκή

Τα Boxtrolls είναι τερατάκια που ζουν κάτω από τους δρόμους της Cheesebridge και τα βράδια μπαίνουν από τους υπονόμους στα σπίτια για να κλέψουν παιδάκια και... τυρί. Τουλάχιστον, σύμφωνα με τον θρύλο, αυτό πιστεύουν οι ντόπιοι. Στην πραγματικότητα, τα Boxtrolls είναι αξιαγάπητα και μαζί όλα μεγαλώνουν ένα ανθρώπινο ορφανό αγοράκι, με το όνομα Εγκς. Όταν ένας τρομερός εξολοθρευτής τα βάζει σε στόχο, ο Εγκς αναγκάζεται να ανέβει στους απάνω δρόμους και με σύμμαχο ένα δραστήριο κοριτσάκι, προσπαθεί να σώσει όχι μονάχα τα Boxtrolls, αλλά και την ψυχή της Cheesebridge.

 

Παραλειπόμενα

Τεχνική: Stop-motion animation

Η ταινία είναι τρισδιάστατη.

Στα ελληνικά, με τις φωνές των: Πέτρος Δαμουλής, Κώστας Δαρλάσης, Ντίνος Σούτης, Χρήστος Θάνος, Ανδρέας Ευαγγελάτος, Αρσένιος Χαλκιόπουλος, Χριστίνα Τσιπιανίτη, Θεοδώρα Παπαϊωάννου, Τηλέμαχος Κρεβάικας.

 

Κριτική (από το Cine.gr)

Το σύμπαν των καρτούν της εταιρίας που χάρισε την «Coraline» και τη «Νεκρή Νύφη» (η Laika, εξιδανικευμένη στα stop-motion) είναι ούτως ή άλλως καλοδεχούμενο κι ελκυστικό. Το κινούμενο σχέδιο μάς παραπέμπει σε Tim Burton και σε εικόνες που έχουν κάνει και τους ενήλικες να αγαπήσουν το κατεξοχήν «ανήλικο» κινηματογραφικό είδος. Πολύ καλά σχεδιασμένοι λοιπόν χαρακτήρες, με αναφορές στο εξπρεσιονιστικό σινεμά της Γερμανίας πριν την άνοδο του ναζισμού, κι ένας διάκοσμος σκοτεινός και να τον πιεις στο ποτήρι. Πάμε τώρα στο στόρι. Υπέροχο! Και πάλι βρισκόμαστε στην προ-ναζισμού εποχή, με ένα γενικό μήνυμα που χτυπάει διαχρονικά τη ρίζα του ρατσισμού και βάζει σε σκέψεις πέρα από μια απλή ψυχαγωγική βόλτα σε multiplex. Και λες, τώρα, τι θα μπορούσε να πάει στραβά με αυτές τις συστάσεις; Κάτι, όμως, πάει και παραπάει...

Δεν έχω τη γνώση αν φταίει το βιβλίο του Alan Snow ή αν οι παραγωγοί δεν ήθελαν ακόμα ένα καρτούν που θα φοβίζει τους μαζικούς πελάτες του είδους, τουτέστιν αυτούς των πολύ μικρών ηλικιών. Έτσι, ενώ ως γενική ιδέα είμαστε σε αριστουργηματικό επίπεδο, επί μέρους κι από την αρχή ως το φινάλε το σενάριο ακολουθάει τα πλέον απλοϊκά μονοπάτια, χωρίς έμπνευση, χωρίς πρωτοτυπία, χωρίς σασπένς. Έχουμε τη γενική ιδέα, αλλά η τελική και βασανιστικά αναμενόμενη λύτρωση ανακουφίζει κατά του προβληματισμού που έχει γεννήσει το νόημα με το οποίο ξεκινήσαμε το μία και μισής ώρας ταξίδι. Αν, πάλι, το εκλάβουμε ως μια πρωτόλεια ευκαιρία σκεπτικισμού για τους μικρούς θεατές, πάλι μένει ένα «κρίμα» για αυτό που ήταν λογικά προσχεδιασμένο να αγγίζει καθολικά το σύνολο των επισκεπτών της αίθουσας. Με αυτό το «κρίμα» κατά νου, πάρτε τα παιδιά σας και πηγαίνετε να το δείτε. Κι εσείς θα βρείτε στοιχεία που θα σας τραβήξουν, ενώ τα μικρά σας θα έχουν ένα πρώτης τάξεως μάθημα από αυτά που τα σχολεία αποφεύγουν.

 

Πηγή: Κινηματογράφος ΟΝΕΙΡΟ, Cine.gr, Feelgood

Διαβάστηκε 161 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 29 Μάρτιος 2015 15:23
Συνδεθείτε για να υποβάλετε σχόλια

Ακολουθήστε μας
στα social media

socialmediaFacebook socialmediaGoogle
socialmediaTwitter socialmediaYouTube

Επικοινωνία

Επικοινωνήστε με το
Διοικητικό Συμβούλιο
πατώντας εδώ

Συνδεθείτε

Open